Hoe merk je dat je hond ouder wordt? 10 signalen.

Z’n verjaardagen tellen. Hè, hè, logisch. Maar getallen zeggen niks over de fysieke gesteldheid van je hond.
En daar kunnen in de loop der jaren veranderingen in optreden.
Bij sommige honden worden de haren rond hun neus grijs, de wandeling gaat wat langzamer en ook het opstaan lijkt iets minder soepel te gaan.
Bijna onmerkbaar, maar toch.

Bij andere honden lijkt er jarenlang nauwelijks iets te veranderen.
Ze rennen nog net zo enthousiast achter een bal aan, springen zonder aarzelen in de auto en staan bij het minste geritsel in de keuken onmiddellijk naast je.

Toch ontkomt geen enkele hond eraan. Vroeg of laat wordt hij een dagje ouder.
Alleen, de ene hond wordt anders oud dan de andere. Maar hoe merk je dat eigenlijk bij je eigen hond dat de jaren gaan tellen?
Hieronder tien signalen die erop kunnen wijzen dat je hond aan z’n volgende levensfase begint.

1. Zijn snoet wordt grijs

Laten we beginnen met het meest zichtbare signaal. En natuurlijk niet voor niets de naam van deze website.

Bij veel honden verschijnen naarmate ze ouder worden witte of grijze haren rond de neus, bek en ogen. Bij een donkergekleurde hond valt dat vaak extra op.
Maar ga nou niet meteen googlen op orthopedische hondenmanden.
Sommige honden beginnen nu eenmaal relatief jong te vergrijzen. Een grijze snoet zegt dus lang niet alles over de biologische leeftijd van je hond.

2. Hij slaapt meer

Een jonge hond lijkt soms maar twee standen te hebben: aan en uit. Naarmate een hond ouder wordt, kan de stand ‘uit’ steeds vaker worden ingeschakeld.
Oudere honden hebben vaak meer behoefte aan rust en slaap. Ook kan hun slaapritme veranderen. Ze slapen bijvoorbeeld overdag meer en 's nachts juist wat onrustiger.

Dat betekent niet dat iedere hond die 's middags drie uur op zijn rug ligt te snurken ineens oud is.
Kijk vooral naar veranderingen. Heeft je hond altijd veel geslapen, dan hoeft er niets bijzonders aan de hand te zijn.
Is hij ineens veel suffer of minder actief dan anders, dan is dat wel iets om in de gaten te houden.

3. Opstaan gaat wat minder soepel

Als ik ’s avonds uit de bank opsta, denk ik wel eens ‘soepel is anders’. En misschien denkt je hond dat ook wel, nadat hij een paar uur heerlijk heeft liggen slapen.
Hij wil overeind komen en heeft daar ineens wat meer tijd voor nodig.

Vooral na rust kunnen oudere honden stijver zijn. Soms moeten de eerste passen even op gang komen voordat alles weer wat soepeler beweegt.

Hier is het wel belangrijk om niet te snel te denken: hij wordt nu eenmaal oud.
Moeilijk opstaan en stijf bewegen kunnen ook tekenen zijn van pijn of problemen met spieren en gewrichten.
Het kan nooit kwaad om je dierenarts daar eens naar te laten kijken.

4. De wandeling gaat wat langzamer

Ik weet het nog met onze eerste hond. Hij liep altijd minimaal twintig meter voor ons uit.
Daarna steeds vaker naast ons.
En op een gegeven moment moesten we steeds vaker achterom kijken.

Een oudere hond kan na verloop van jaren minder uithoudingsvermogen hebben en meer tijd nodig hebben om te herstellen. Ook dat kan bij het ouder worden horen.
Dat betekent natuurlijk niet dat je elke wandeling beperkt tot de eerstvolgende lantarenpaal.
Beweging blijft ook voor een oudere hond belangrijk. De lengte, het tempo en de intensiteit moeten alleen passen bij wat jouw hond nog gewoon aankan.

Misschien wordt die wandeling van tien kilometer uiteindelijk twee keer vijf kilometer. Of drie keer drie.

Het gaat er niet om hoeveel kilometers je samen maakt. Een kortere wandeling in een rustig tempo kan voor je oudere hond minstens zo fijn zijn.

5. Springen en traplopen worden lastiger

Nog zo'n verandering die vaak geleidelijk gaat.
Je hond sprong vroeger al in de achterbak voordat je hem goed en wel had geopend. Nu blijft hij ervoor staan en kijkt hij je aan.
Ook op de bank springen of een trap oplopen kan meer moeite kosten. Zeker bij grotere honden kan dat behoorlijk belastend worden.

Dat is het moment waarop praktische aanpassingen kunnen helpen. Denk bijvoorbeeld aan een loopplank voor de auto, een opstapje of meer grip op een gladde vloer.

Ook hier geldt: wil je hond plotseling niet meer springen of traplopen terwijl hij dat kort daarvoor nog probleemloos deed, laat dan onderzoeken of er meer aan de hand is.

6. Zijn lichaam verandert

Niet alleen het gedrag van je hond verandert als hij ouder wordt. Ook zijn lichaam kan veranderen.

Een hond die minder beweegt maar evenveel blijft eten, kan gemakkelijker aankomen.
Aan de andere kant kunnen oudere honden spiermassa verliezen, waardoor bijvoorbeeld de achterhand smaller of minder gespierd wordt.

Juist daarom is het verstandig niet alleen naar het getal op de weegschaal te kijken, maar ook naar de lichaamsbouw van je hond.

Valt je hond zonder duidelijke reden af? Ook dat is geen verschijnsel om simpelweg op ouderdom te schuiven.
Onbedoeld gewichtsverlies kan verschillende medische oorzaken hebben. Pijnlijke tanden of kiezen kunnen ervoor zorgen dat hij minder eet. Maar ook nier-of darmproblemen kunnen tot gewichtsverlies leiden. Onverklaarbaar gewichtsverlies zou ik in elk geval met de dierenarts bespreken.

7. Hij ziet of hoort minder goed

Je roept je hond.

Geen reactie.

Je roept nog een keer.

Nog steeds niets.

Je loopt naar hem toe, maakt een zakje hondenkoekjes open en ineens blijkt het gehoor wonderbaarlijk hersteld.

Oost-Indisch doof bestaat bij honden ongetwijfeld ook. Maar het gehoor kan bij oudere honden daadwerkelijk achteruitgaan. Hetzelfde geldt voor hun gezichtsvermogen.

Dat merk je soms aan kleine dingen. Je hond schrikt wanneer je hem onverwacht aanraakt, omdat hij je niet hoorde aankomen.
Hij reageert minder goed op commando's op afstand.
Of hij voelt zich in het donker minder zeker.

Probeer daar rekening mee te houden. Een hond die je niet meer goed hoort of ziet, kan de wereld om hem heen immers anders ervaren dan vroeger.

8. Zijn gedrag verandert

Een hond die jarenlang dezelfde gewoonten heeft gehad, kan op latere leeftijd ander gedrag gaan vertonen.

Onze retriever werd op latere leeftijd schrikachtiger als hij bepaalde geluiden hoorde. Bijvoorbeeld het tikken van een afkoelende oven.
Geen idee waar dat vandaan kwam.
Sommige honden worden juist rustiger of zoeken vaker de nabijheid van hun baasje.
Ze kunnen veel gaan hijgen, ineens opstaan zonder reden (deed onze retriever ook) of 's nachts door het huis gaan lopen.

Ook cognitieve achteruitgang komt bij oudere honden voor. De veterinaire richtlijnen noemen onder meer desoriëntatie, veranderingen in sociale interactie, een veranderd slaap-waakritme, veranderingen in activiteit en meer angst als signalen waarop je moet letten.

Maar gedragsverandering kan ook samenhangen met pijn, slechter zien of horen of een andere lichamelijke oorzaak.
Een hond die ineens ‘lastig’ gedrag vertoont, doet dat dus niet noodzakelijk omdat hij op zijn oude dag heeft besloten de huisregels voortaan aan zijn laars te lappen.

9. Eten en drinken veranderen

Ook eetgewoonten kunnen veranderen.
Een oudere hond kan minder enthousiast gaan eten of moeite krijgen met harde brokken. Gebitsproblemen komen bijvoorbeeld vaker voor bij oudere honden en kunnen eten pijnlijk maken.

Let ook op veranderingen in drinken.

Veel meer of juist veel minder drinken dan normaal is niet iets wat je automatisch bij ouderdom hoort. Het kan een aanwijzing zijn dat er iets anders speelt.
Hetzelfde geldt voor duidelijk minder eten of onbedoeld gewichtsverlies waar ik het bij punt 6 over had.

10. Hij heeft meer tijd nodig om te herstellen

Een lange boswandeling, een dagje strand of een middag ravotten met andere honden: vroeger stond hij de volgende ochtend alweer bij de deur.
Tegenwoordig wordt de dag erna misschien vooral gebruikt om bij te komen.

Een oudere hond kan meer hersteltijd nodig hebben na inspanning.
Dat hoeft geen reden te zijn om leuke activiteiten te schrappen. Ik zou zeggen: doseren. Een kortere wandeling kan nog steeds een heerlijke wandeling zijn.

En een middag op het strand hoeft niet per se te betekenen dat je hond daar drie uur achter een bal aan moet rennen.

Ouderdom is geen diagnose

Dit is misschien wel het belangrijkste om te onthouden.
Veel veranderingen die je bij je oudere hond ziet, kunnen bij het ouder worden passen. Maar dat wil niet zeggen dat ouderdom ook de oorzaak is.

Je hond wil niet meer zo ver wandelen?

Hij wordt oud.

Hij komt moeilijk overeind?

Hij wordt oud.

Hij eet minder?

Hij wordt oud.

Dat klinkt logisch, maar het risico bestaat dat je daarmee een probleem over het hoofd ziet dat misschien behandeld kan worden.
Dierenartsen waarschuwen daar ook voor: subtiele veranderingen in beweging of gedrag die baasjes als normale veroudering beschouwen, kunnen bijvoorbeeld samenhangen met chronische pijn.

Kijk daarom vooral naar wat voor jouw hond normaal is.
Is jouw hond zijn hele leven een uitslaper geweest, dan hoef je je niet ongerust te maken omdat hij om tien uur nog in zijn mand ligt.
Maar als je enthousiaste wandelaar ineens na vijf minuten naar huis wil, is dat wél een verandering.

Bij plotselinge, duidelijke of aanhoudende veranderingen is de dierenarts de aangewezen persoon om te beoordelen wat er speelt.

Je kent je eigen hond het beste

Misschien is dat wel het opvallendste aan het ouder worden van een hond: er is meestal geen duidelijk moment waarop het begint.

Het zijn kleine dingen.

Hij loopt wat langzamer. Slaapt wat langer. Denkt een seconde langer na voordat hij in de auto springt. Hoort niet meer ieder geluidje. En rond zijn neus verschijnen steeds meer grijze haren.
Los van elkaar stelt het misschien weinig voor.
Bij elkaar is de boodschap duidelijker: je hond is aan een nieuwe levensfase begonnen.

Een levensfase waarin sommige dingen anders worden. Waarin je soms wat meer rekening met hem moet houden en misschien hier en daar iets moet aanpassen.

Maar waarin er hopelijk nog heel veel te wandelen, te snuffelen, te genieten en te kwispelen valt.