Een hondenbuggy voor je oude hond: onzin of toch wel handig?

Een hond in een buggy.
Ik weet nog goed, de eerste keer dat ik dat zag. Ik moest er eerlijk gezegd wel een beetje om lachen.

Kom op zeg. Het is een hond. Die heeft vier poten. Laat hem lekker lopen.

Maar toen ik die buggy’s steeds vaker zag, ben ik er anders over gaan denken.
Stel dat je oudere hond nog best een halfuur lekker kan wandelen. Alleen woon je twintig minuten lopen van het bos of natuurgebied waar je graag met hem naartoe gaat.

Dan kun je natuurlijk twintig minuten over stoepen en langs geparkeerde auto's naar het bos lopen. Alleen is tegen de tijd dat jullie daar aankomen de tank bij je hond misschien al voor de helft leeg.

Ineens begint zo'n hondenbuggy er een stuk minder gek uit te zien.

Een buggy hoeft wandelen helemaal niet te vervangen

Dat lijkt me meteen het belangrijkste punt.

Het idee van een hondenbuggy is wat mij betreft niet dat je een hond die nog prima kan lopen voortaan overal rondrijdt.
Je kunt hem juist gebruiken om ervoor te zorgen dat hij kan blijven wandelen op de plekken waar hij dat het liefst doet.

Woon je twintig minuten van het natuurgebied? Dan kan je hond het eerste stuk meerijden. Bij het bos gaat hij uit de buggy en kan hij daar lekker zijn eigen wandeling maken.
Op de terugweg rijdt hij weer mee.

Of misschien loopt hij op de heenweg zelf en gaat hij pas in de buggy als je merkt dat hij moe wordt.
Je kunt lopen en meerijden natuurlijk ook tijdens een langere wandeling afwisselen.
Zo bekeken vervangt de buggy de wandeling niet. Hij vergroot vooral de afstand die jullie samen kunnen afleggen.

Bewaar zijn energie voor het leuke gedeelte

Dit vind ik persoonlijk misschien wel het sterkste argument voor zo'n buggy.

Een oudere hond kan nog steeds enthousiast zijn zodra je de riem pakt. Hij wil naar buiten, snuffelen, andere honden tegenkomen en lekker door het gras struinen.
Alleen kan zijn lijf misschien niet meer de kilometers aan die hij vroeger zonder problemen liep.
Dan kun je je afvragen waar je wilt dat hij zijn energie aan besteedt.

Aan twintig minuten over de stoep door de woonwijk?
Of aan twintig minuten snuffelen in het bos?

Als ik hond was zou ik het wel weten.

Een buggy moet je dan gewoon zien als transportmiddel naar de plek waar jullie echte wandeling begint.

Maar hij moet natuurlijk wel blijven bewegen

Een buggy is natuurlijk geen reden om een oudere hond die nog goed kan lopen ineens overal naartoe te rijden.
Ook seniorhonden hebben beweging nodig. Hoeveel en welke beweging geschikt is, hangt af van de hond en eventuele lichamelijke problemen.

Dus niet:
Bobby is twaalf geworden. Vanaf vandaag gaat Bobby in de buggy.

Laat hem vooral zelf lopen.
De buggy komt in beeld wanneer zijn actieradius kleiner wordt dan die van jou.

Ook handig als je twee honden hebt

Stel dat je twee honden hebt.
De ene is vier en loopt met gemak anderhalf uur. De andere is twaalf en vindt het na een halfuur welletjes.

Wat doe je dan?
Iedere wandeling na een halfuur beëindigen? Met de honden afzonderlijk gaan wandelen?

Dat kan natuurlijk. Maar een buggy geeft je nog een mogelijkheid. De oudere hond loopt het eerste gedeelte mee en kan daarna een stukje meerijden terwijl de jongere hond zijn energie nog even kwijt kan.

Hetzelfde geldt voor een dagje weg. Je hond kan misschien prima een gewone wandeling maken, maar een middag door een stad, park of natuurgebied is een ander verhaal.
Dan kan zo'n karretje ineens behoorlijk praktisch worden.

Minder lopen? Eerst even uitzoeken waarom

Hier hoort wel een kanttekening bij.
Als je hond altijd een uur liep en daar ineens na twintig minuten geen zin meer in heeft, zou ik niet onmiddellijk een buggy bestellen.

Misschien is er iets anders aan de hand.

Loopt hij anders? Misschien is hij stijf of heeft hij pijn?

Moeilijker bewegen kan bij seniorhonden komen door artrose of andere lichamelijke problemen. Dat zijn dingen die ik wel serieus zou nemen.

Een buggy kan een praktisch probleem oplossen. Hij vertelt je niet waarom je hond minder wil lopen.

Voor een labrador heb je wel een flinke buggy nodig

Bij een Chihuahua kan ik me nog voorstellen dat je hem desnoods even onder je arm neemt.
Heb je een labrador van 35 kilo en ben je geen Arnold Schwarzenegger, dan wordt dat een ander verhaal.

Gelukkig blijken er ook buggy's voor flinke honden te bestaan. Ik kwam tijdens mijn zoektocht modellen tegen die maximaal 30 kilo mogen dragen, maar ook exemplaren voor honden tot 50 kilo.
De InnoPet Hercules 2.0 is bijvoorbeeld bedoeld voor honden tot 50 kilo.
Er bestaan ook modellen met een extra lage instap; de Ibiyaya Grand Cruiser heeft bijvoorbeeld een instap van 22,5 centimeter en ook een maximaal draaggewicht van 50 kilo.

Dat zijn overigens behoorlijke apparaten.

De Grand Cruiser weegt zelf 17 kilo en heeft een cabine van 82 bij 56 centimeter. Dat geeft meteen aan waarom je bij een grote hond niet alleen naar het maximale draaggewicht moet kijken.

Je moet je ook afvragen: past mijn hond er comfortabel in?

En ook niet onbelangrijk: waar laat ik dat ding?

Waar wil je ermee wandelen?

Wil je de buggy vooral gebruiken om door de woonwijk te lopen? Dan stel je andere eisen dan wanneer je ermee door het bos wilt.

Kleine harde wieltjes kunnen op een vlak trottoir misschien prima voldoen. Op zand, gras, grind en hobbelige bospaden worden grotere wielen een stuk aantrekkelijker.

Dat verschil zie je ook terug in het aanbod. De InnoPet Adventure heeft bijvoorbeeld 12-inch wielen en een voorwiel dat je kunt vastzetten voor ruwer terrein. De Hercules voor grote honden heeft zelfs 20-inch luchtbanden.

Dus als jouw plan is:

hond in de buggy → twintig minuten naar het bos → hond eruit → lekker wandelen,

bedenk dan ook of je met die buggy daarna nog een stuk het natuurgebied in wilt.

Hoe avontuurlijker de wandeling, hoe belangrijker de wielen.

En waar laat je hem als je met je hond gaat wandelen?

Daar had ik aanvankelijk helemaal niet bij stilgestaan.

Stel: je rijdt met je hond in de buggy naar het natuurgebied. Hond eruit, riem eraan en lekker wandelen.

Maar wat doe je met de buggy?

Je kunt hem natuurlijk de hele wandeling leeg voor je uit blijven duwen. Maar je kunt hem ook bij de ingang achterlaten. En bij een hondenbuggy van een paar honderd euro zou ik dat persoonlijk niet graag onbeheerd doen.

Voor zover ik kan nagaan hebben hondenbuggy’s in de meeste gevallen geen ingebouwd diefstalslot. Een eenvoudig fiets- of kabelslot waarmee je het frame aan een fietsenrek, hek of ander vast object kunt bevestigen, lijkt me daarom geen gek idee.
Kijk vóór aankoop wel even of het frame daar een geschikte plek voor heeft. En natuurlijk moet er op de plek waar je gaat wandelen ook iets zijn waaraan je hem kunt vastzetten.

Misschien een klein detail. Totdat je na een uur wandelen terugkomt en ontdekt dat je hond voortaan toch weer naar huis moet lopen.

Kan je hond er zelf in?

Ook iets om over na te denken.

Je koopt een buggy omdat je hond minder gemakkelijk beweegt. Dan is het een beetje ongelukkig als hij eerst een halve hindernisbaan moet afleggen om erin te komen.
Voor een kleine hond is dat probleem gemakkelijk op te lossen: je tilt hem erin.

Probeer dat iedere dag maar eens met een Berner sennen.
Bij een grote oudere hond zou ik daarom goed kijken naar de instap. Hoe hoog is die? Kan de voorkant of achterkant helemaal open? Kan je hond er zelf gemakkelijk in- en uitstappen?

En blijft hij er vervolgens in zitten?

Je hebt 300 euro uitgegeven aan een prachtige hondenbuggy.

Je zet hem in de woonkamer.

Zo jongen. Kijk eens wat ik voor je gekocht heb!

Je hond kijkt naar de buggy. Vervolgens naar jou en denkt bij zichzelf: Daar ga jij zelf maar in zitten.

Het zou me niets verbazen.

Net als bij een loopplank zal niet iedere hond onmiddellijk begrijpen wat de bedoeling is.
Ik zou hem daarom rustig laten wennen. Eerst de buggy gewoon neerzetten en laten bekijken en besnuffelen.
Daarna eens erin laten stappen zonder dat je ermee rijdt. Belonen als hij rustig blijft zitten. Vervolgens een klein stukje rijden.

En van daaruit verder.

De eerste kennismaking plannen vijf minuten voordat je een wandeling van twee uur wilt maken lijkt me minder handig.

Buggy of fietskar?

Tijdens mijn zoektocht kwam ik nog iets interessants tegen.

Er zijn ook hondenfietskarren die je als wandelwagen kunt gebruiken. Fiets je regelmatig met je hond naar een natuurgebied, dan zou ik zo'n combinatie zeker bekijken voordat je een losse buggy koopt.
Je hebt dan één behoorlijk groot ding in de schuur staan in plaats van twee behoorlijk grote dingen.

Dat scheelt weer.

En wat zullen de mensen wel niet denken?

Geef toe: een grote hond die als een soort baby in een kinderwagen voorbij komt rijden, ziet er in eerste instantie een beetje merkwaardig uit.

Ik zou er weinig moeite mee hebben.

Stel dat je oude hond nog dolgraag naar het bos gaat. Hij kan alleen de heenweg, de boswandeling én de terugweg niet meer allemaal op eigen kracht afleggen.
Met een buggy rijdt hij naar het bos. Daar stapt hij uit, snuffelt een halfuur rond, ontmoet een paar honden, steekt zijn neus in alles waar hij zijn neus niet in zou moeten steken en rijdt daarna tevreden weer naar huis.

Heerlijk toch?
Kijkt iemand je onderweg wat meewarig aan?

Lekker laten kijken.

Wanneer zou ik géén buggy kopen?

Als je oudere hond nog probleemloos de afstanden loopt die jullie samen willen afleggen, zie ik weinig reden.

Hij heeft vier poten. Laat hem ze vooral gebruiken.
En wanneer hij plotseling veel minder kan lopen, zou ik eerst willen weten waarom.

Een hondenbuggy lijkt mij vooral interessant voor die enorme groep daartussenin: honden die nog graag wandelen en eropuit gaan, maar niet meer dezelfde afstand aankunnen als vroeger.
Dan kan een buggy het verschil maken tussen een rondje om het huis en toch lekker erop uit.

Waar zou ik zelf op letten?

Mocht ik er eentje kopen, dan zou mijn lijstje ongeveer zo zijn:

• voldoende draagvermogen;
• genoeg ruimte voor mijn hond om comfortabel te zitten of liggen;
• een gemakkelijke en liefst lage instap;
• stevige constructie;
• goede remmen;
• voldoende ventilatie;
• de mogelijkheid om mijn hond veilig vast te zetten;
• wielen die passen bij het terrein waarop ik wil wandelen;
• gemakkelijk in- en uitklappen;
• niet zwaarder dan nodig;
• ingeklapt niet zo groot dat ik er een bestelbus bij moet kopen;
• mogelijkheid om hem met een kabel- of fietsslot vast te zetten
• en inmiddels een oude bekende: een goed retourbeleid.

En bij een grote hond zou ik vooral goed naar de binnenmaten kijken. Een draagvermogen van 40 kilo zegt weinig als jouw hond van 35 kilo vervolgens als een opgevouwen tuinstoel in de cabine zit.

Onzin of toch handig?

Ik geef het toe. Mijn eerste oordeel over hondenbuggy's was misschien iets te kort door de bocht.
Voor een hond die nog probleemloos een uur kan wandelen, zou ik geen buggy kopen.
Maar stel dat mijn hond nog een halfuur prettig kan lopen en het natuurgebied ligt twintig minuten lopen van huis.
Dan zou ik hem liever twintig minuten naar het natuurgebied rijden en hem daar zijn halfuur laten wandelen dan dat hij het grootste deel van zijn energie al op weg ernaartoe verbruikt.

In de natuur kan hij snuffelen. Door het gras lopen. Andere honden tegenkomen. Allemaal dingen waarvoor we tenslotte met hem naar buiten gaan.

En is hij daarna moe? Dan gaat hij lekker in de buggy terug naar huis.
Jij ook moe? Jammer. Jij moet lopen.